De Belgische Unie van Gezondheidswerkers (BUG) stelt dat het publieke debat over ereloonsupplementen een diepere realiteit verhult: een groeiende kloof tussen de werkelijke kosten van praktijkvoering en de waardering van medische prestaties.

Volgens de BUG zijn de kosten verbonden aan de uitoefening — energie, personeel, materiaal en werking — sinds 2005 met 60 tot 80% gestegen. In dezelfde periode lag de algemene inflatie rond 40 tot 50%, terwijl de via het RIZIV geïndexeerde honoraria slechts met 20 tot 30% zijn toegenomen.

Dat onevenwicht situeert zich volgens de organisatie in een context van voortdurend stijgende lasten, een toenemende complexiteit van het zorgsysteem en een verzwaring van de administratieve vereisten. Tegelijk blijft een groeiend deel van het werk verbonden aan onbezoldigde medische prestaties: telefonische contacten met patiënten, zorgcoördinatie, praktijkorganisatie, administratieve verplichtingen ten aanzien van de ziekenfondsen, het meedelen van resultaten, attesten en opvolging, evenals prestaties zonder duidelijke nomenclatuur.

Deze activiteiten, nochtans essentieel voor de kwaliteit en continuïteit van de zorg, worden volgens de BUG slechts gedeeltelijk erkend binnen de huidige vergoedingsmechanismen. De organisatie verwijst ook naar analyses van het KCE, waaruit blijkt dat indirecte kosten en organisatorische vereisten een steeds groter deel van het zorgwerk uitmaken, zonder voldoende weerspiegeld te worden in de huidige verloningsmechanismen.

“Medische prestaties weerspiegelen niet langer het werkelijk geleverde werk”, vat de BUG samen. Die geleidelijke ontkoppeling ondermijnt volgens de organisatie de praktijkvoering op het terrein en stelt de vraag naar de houdbaarheid van het huidige model, zowel voor zorgverleners als voor patiënten.

De BUG pleit daarom voor een structurele reflectie om de financieringsmechanismen opnieuw af te stemmen op de realiteit op het terrein, de toegankelijkheid van de zorg te waarborgen en de aantrekkelijkheid van de betrokken beroepen te behouden.

De organisatie preciseert dat de voorgestelde gegevens gebaseerd zijn op Statbel voor de evolutie van de inflatie, het RIZIV voor de evolutie van honoraria en indexeringsmechanismen, het KCE voor analyses van indirecte kosten, zorgorganisatie en economische evaluaties, evenals Sciensano en de FOD Volksgezondheid voor de evolutie van gezondheidskosten en systeemindicatoren.

De schattingen met betrekking tot de evolutie van de kosten van praktijken zijn gebaseerd op een geaggregeerde inschatting, rekening houdend met de evolutie van de loonkosten, de stijging van de energieprijzen en de toename van administratieve en organisatorische vereisten. Volgens de BUG sluit die aanpak aan bij de methodologische aanbevelingen voor economische evaluaties in de gezondheidszorg van het KCE en heeft ze tot doel de reële evolutie van de werkingskosten van praktijken weer te geven. De voorgestelde waarden moeten worden geïnterpreteerd als ordes van grootte die bedoeld zijn om structurele tendensen te illustreren.