De discussie over het remgeld staat op scherp. Terwijl de artsensyndicaten aandringen op een verhoging van de patiëntenbijdrage, houden ziekenfondsen het been stijf. “Onbespreekbaar,” noemt CM-voorzitter Luc Van Gorp een verhoging. Maar volgens Thomas Gevaert, voorzitter van het Kartel, houdt die stelling weinig rekening met de cijfers.

Uit recente RIZIV-cijfers blijkt dat de remgelden de afgelopen tien jaar in relatieve en absolute termen zijn gedaald. In 2024 bedraagt de totale honorariummassa van artsen 11,5 miljard euro. Daarvan werd 91,9% betaald door de ziekteverzekering en slechts 8,1% door de patiënten. Tien jaar geleden lag die verhouding nog op 90,2% tegenover 9,8%.

De terugval is het scherpst zichtbaar in de rubriek "raadplegingen en bezoeken", goed voor 58,2% van de totale remgeldmassa. Het aandeel remgelden daalde hier van 19,9% in 2015 naar 13,8% in 2024.

Thomas Gevaert stelt dan ook dat de remgeldbijdrage van patiënten allesbehalve een groeipost is. Hij vindt het niet meer houdbaar dat ziekenfondsen elke discussie over indexering of aanpassing op voorhand blokkeren. “Zeggen dat het onbespreekbaar is, klopt niet met de evolutie van de cijfers.”

Eerder wezen het Kartel en Bvas al op het financiële potentieel van een beperkte indexering. Volgens hun berekeningen zou het indexeren van het remgeld voor consultaties bij de huisarts alleen al minstens 114 miljoen euro kunnen opleveren. Dat bedrag zou rechtstreeks bijdragen aan de stabiliteit en duurzaamheid van de eerstelijnszorg.

De artsensyndicaten pleiten ervoor om de discussie ten minste te voeren, zeker in een context waarin artsen geconfronteerd worden met stijgende kosten, toenemende werklast en besparingen. Ook minister Vandenbroucke is onder voorwaarden bereid mee te gaan in die redenering.

Maar de ziekenfondsen blijven elke verhoging van het remgeld krachtig afwijzen. Luc Van Gorp, voorzitter van de Christelijke Mutualiteit (CM), noemt het remgeld een “verdoken belasting op de meest kwetsbaren”. Hij waarschuwt dat elke verhoging vooral chronisch zieken en mensen met een laag inkomen zou raken, en dus de toegankelijkheid van zorg onder druk zet.

Ook de Socialistische Mutualiteiten sluiten zich daarbij aan. Voor hen is het remgeld een mechanisme dat niet verder mag worden belast, zeker niet bij huisartsenzorg –  de eerste toegangspoort tot het systeem. Volgens Solidaris moeten hervormingen zich richten op efficiëntie, kwaliteit en het vermijden van overconsumptie, niet op het verhogen van de financiële bijdrage van patiënten.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

> Verzekeringscomité buist besparingsvoorstel 2026