Het nummer 1733, dat patiënten naar de medische wachtdienst moet doorverwijzen, ligt onder vuur. In de Kamer hebben verscheidene volksvertegenwoordigers dinsdag de lange wachttijden en het personeelstekort in de noodcentrales aan de kaak gesteld, met als gevolg een overbelasting van de spoeddiensten in de ziekenhuizen.
Volgens de Vlaamse pers kan de wachttijd oplopen tot 45 minuten om een huisarts van wacht te bereiken. “Een noodnummer moet gewoon werken”, vatte Frieda Gijbels (N-VA) samen, waarbij ze betreurde dat er geen cijfers beschikbaar zijn over het aantal patiënten dat zich tot de ziekenhuisdiensten moest wenden omdat ze geen toegang hadden tot 1733.
Frank Vandenbroucke erkent dat de vertragingen “een legitiem probleem” zijn, vooral tijdens de zomerweekenden. Er worden drie belangrijke oorzaken aangewezen: een chronisch tekort aan personeel in de noodcentrales, de procedures van de FOD Binnenlandse Zaken die bepaalde centrales plotseling overbelasten bij een tekort aan operatoren, en een oneigenlijk gebruik van het nummer 1733 voor verzoeken die niet onder de opdracht van de centrale vallen, zoals het doorgeven van testresultaten. “Deze lange wachttijden zijn onaanvaardbaar en treffen vooral kwetsbare groepen, zoals bewoners van rusthuizen”, aldus de minister, die voorstelde om specifieke overeenkomsten te sluiten tussen deze instellingen en de wachtposten om de zorgcontinuïteit te waarborgen.
Het parlementaire debat concentreerde zich ook op de overwogen oplossingen. In de opdrachtbrief die aan het Riziv is gestuurd voor de voorbereiding van de begroting voor 2025, voorziet de regering in de integratie van teleconsultaties in de wachtdiensten en de veralgemening van triage in alle wachtposten tegen juli 2026. De brief kondigt ook de ontwikkeling aan van een bindende triage in de spoeddiensten om niet-urgente gevallen te filteren.
Volgens Ludivine Dedonder (PS) voorziet dit document ook dat bij gebrek aan voldoende financiering voor de wachtposten, de triage rechtstreeks aan de artsen zelf zou kunnen worden toevertrouwd. Die zouden voor deze taak worden betaald. De volksvertegenwoordiger vroeg zich af of een dergelijke maatregel haalbaar is, gelet op de reeds hoge werkdruk van de huisartsen.
Op organisatorisch vlak blijft de FOD Binnenlandse Zaken bevoegd voor de aanwerving en het beheer van het personeel van de centrales, terwijl de FOD Volksgezondheid de triageprotocollen vaststelt, de opleiding verzorgt en de kwaliteitscontrole uitvoert. Er worden maatregelen voorbereid: uniformisering van het versturen van hulpverzoeken, automatisering van bepaalde praktische informatie aan het einde van het gesprek en ontwikkeling van een online zelf-triage-tool om het aantal oproepen naar de centrales te verminderen. Bewustmakingscampagnes zullen het systeem aanvullen, met een update van de website 1733.be voor het einde van het jaar.
Voor Ludivine Dedonder “is het vooral belangrijk dat kwetsbare patiënten snel een antwoord krijgen”. Dominiek Sneppe (VB) hekelde een “oud probleem dat levens in gevaar brengt” en betreurde het “ontbreken van een concreet tijdschema” en het “voortdurende” heen en weer schuiven tussen Volksgezondheid en Binnenlandse Zaken.
Ondanks de beloften van de minister en de vele plannen blijft het klimaat sceptisch. Voor zowel de artsen met wachtdienst als de spoeddiensten van de ziekenhuizen is de hamvraag nu minder die van de diagnose dan die van de behandeling: hoe kan het nummer dat het zorgsysteem moet ontlasten, op een betrouwbare en continue manier functioneren?
