De kwestie van de status van “000”-artsen kwam aan bod in de Kamer, waar parlementslid Irina De Knop (Anders) de federale minister van Volksgezondheid ondervroeg over de risico’s op fraude en het gebrek aan transparantie rond deze categorie. Ze wijst op een specifieke kwetsbaarheid, in een context waarin de controlemiddelen onvolledig blijven.
"000-artsen kunnen diensten factureren en onder meer medicijnen, arbeidsongeschiktheidsverklaringen, klinisch laboratoriumonderzoek en medische beeldvorming voorschrijven, terwijl het voor patiënten vaak moeilijk is om precies te weten met welk type arts ze te maken hebben. Bovendien heeft de staat geen volledig beeld van de plaatsen waar deze artsen actief zijn, van de honoraria die zij daadwerkelijk in rekening brengen bovenop de vergoeding, noch van het bestaan, binnen deze groep, van profielen met atypisch voorschrijf- of attestgedrag. Daardoor lijkt deze categorie bijzonder kwetsbaar voor fraude. Dit is niet alleen omdat deze 000-artsen zich in een precaire inkomenssituatie kunnen bevinden, maar ook omdat het systeem ruimte laat voor ongepaste facturering, het afgeven van certificaten uit welwillendheid of het aantrekken van patiënten die op zoek zijn naar artsen die gemakkelijk pijnstillers, slaappillen of antibiotica voorschrijven — precies wat de regering probeert te beperken.”
Moet het RIZIV worden gevraagd om binnen deze groep gericht te zoeken naar individuele ‘outliers’ (afwijkende gevallen) op het vlak van voorschriften? “Is het aanvaardbaar dat patiënten vandaag niet weten of ze een erkende huisarts of een 000-arts raadplegen? Overweegt de minister om deze transparantie naar de patiënten toe te versterken, of zelfs verplicht te stellen?"
Minister Frank Vandenbroucke kondigt aan deze problematiek in toekomstige analyses te willen opnemen: “Ik zal het RIZIV vragen om deze problematiek in toekomstige analyses op te nemen. Bovendien zijn er momenteel geen gedetailleerde gegevens beschikbaar over de werkplek van alle artsen met de bevoegdheidscode 000 of 009. In het kader van de kwaliteitswet van 2019 werken de FOD Volksgezondheid en het RIZIV samen aan een praktijkregister dat een beter beeld zal geven van de uitoefening van het beroep. We wachten dus nog op deze resultaten.”
Hij benadrukt ook de noodzaak van duidelijkheid voor patiënten: “Het is onaanvaardbaar dat patiënten niet duidelijk weten of ze een erkende huisarts of een 000-arts raadplegen. De kwalificatie van een arts kan worden gecontroleerd op de website van het RIZIV. Het onderscheid is echter niet altijd duidelijk voor patiënten, en een uitleg of een bijkomende differentiatie kan nodig zijn. Het misbruik van een titel is een schending van artikel 31 van de wet inzake de kwaliteitsvolle uitoefening van de geneeskunde en is dus strafbaar. Het kan worden vervolgd door de Federale Controlecommissie en het parket.”
Volgens de minister bestaan er al controlemechanismen in het kader van het plan “Handhaving” 2026-2030, dat tot doel heeft het risico op fraude te beperken en de transparantie te versterken, ook voor deze groep: “Het is opgenomen in diverse controleacties van de SECM.”
In reactie hierop noemt Irina De Knop mogelijke ontwikkelingen van het huidige kader: “Een toekomstige mogelijkheid zou kunnen zijn om bepaalde handelingen te verbieden die zij vandaag mogen verrichten wanneer er geen aanvullende specialisatie aan verbonden is. Daarnaast zou men kunnen overwegen om nieuwe specialisaties in te voeren, bijvoorbeeld voor bedrijfsartsen of artsen die controleopdrachten uitvoeren.”
