In 2023 hebben meer dan 400.000 Belgen orale bloedverdunners genomen. Dat zijn medicijnen die vooral worden gebruikt om trombosevorming te vermijden bij patiënten met voorkamerfibrillatie. Dat blijkt uit een nieuwe studie van het Gezondheidsfonds van de Christelijke Mutualiteit (CM).
Voorkamerfibrillatie is een hartritmestoornis waarbij de voorkamers van het hart snel en onregelmatig samentrekken. Patiënten die daarmee kampen, krijgen vaak orale bloedverdunners voorgeschreven om bloedklontervorming te voorkomen. Er bestaan twee soorten antistollingsmiddelen: vitamine K-antagonisten (VKA) en directe orale anticoagulantia (DOAC's). De vitamine K-antagonisten waren tot 2009 de enige soort orale bloedverdunner op de markt, maar vereisen volgens de CM een nauwkeurige dosering die continu moet worden opgevolgd via bloedstollingsanalyse en daarop afgestelde aanpassing van de dosering, wat het voor de patiënt vaak invasief maakt. ¿
Sinds 2009 bestaat er een gebruiksvriendelijker alternatief: de directe orale anticoagulantia. "Dit soort medicatie moet niet opgevolgd worden via bloedstollingsanalyses, maar de patiënt moet het wél nauwkeuriger innemen", zegt CM-voorzitter Luc Van Gorp. "Een gemiste dosis kan al snel ernstige gevolgen hebben, waar patiënten zich niet altijd van bewust zijn. Daarnaast zijn ze ook duurder dan de VKA's en worden ze ook vaker voorgeschreven. En dat duwt de kostprijs ten laste van de verplichte ziekteverzekering de hoogte in."
Tussen 2008 en 2023 steeg het aantal CM-leden die orale antistollingsmiddelen gebruiken met 6 procent per jaar. De studie toont ook een verschuiving aan van VKA's naar DOAC's: in 2023 gebruikte 91 procent van de patiënten die orale antistollingsmiddelen nemen directe orale anticoagulantia. ¿
Verder stelt de studie vast dat de therapietrouw bij patiënten niet optimaal is, ongeacht het type antistollingsmiddel ze gebruiken. "Het is belangrijk om toegankelijke oplossingen te vinden voor moeilijkheden die patiënten tijdens hun behandeling ervaren. Alleen zo kunnen we iedereen toegang geven tot veilige behandelingen die de risico's van onaangepaste therapietrouw verkleinen", aldus Van Gorp.
