Van werknemers die minder dan een jaar ziek zijn, maakt maar een tiende gebruik van de optie om deeltijds weer te gaan werken. Op drie jaar tijd zit er ook amper progressie in de cijfers rond die 'progressieve werkhervatting', zo blijkt uit cijfers die CD&V-Kamerlid Nahima Lanjri heeft opgevraagd bij minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit).

Progressieve werkhervatting is een manier om een medewerker na ziekte of afwezigheid opnieuw te integreren in een bedrijf. Door de gedeeltelijke werkhervatting of tijdelijk aangepast werk kan de persoon in kwestie opnieuw wennen aan het arbeidsritme en blijft hij betrokken bij de ontwikkelingen in je bedrijf. Het systeem wordt gezien als een sleutel om langdurige werkuitval te vermijden.
Maar op drie jaar tijd nam het aantal mensen in progressieve werkhervatting amper toe. "In 2024 ging 9,49 procent van de mensen die minder dan een jaar arbeidsongeschikt waren door ziekte progressief aan de slag. Dat is veel te weinig en ook slechts één procent meer dan in 2022. Bij de langdurig zieken (langer dan 1 jaar arbeidsongeschikt) was dit in 2024 ook maar 20,30 procent, wat slechts 2 procent meer is dan in 2022", aldus Lanjri.
Voor Lanjri gaat de evolutie gewoon te traag. "We missen hier gigantisch veel kansen. In de eerste plaats voor de personen die arbeidsongeschikt zijn zélf, want mensen in een ziekte-uitkering laten hangen zonder enig perspectief is bijzonder nefast. Maar ook in tijden van arbeidskrapte bij bedrijven en budgettaire krapte hebben we alle belang bij meer begeleiding naar de arbeidsmarkt", aldus Lanjri.
Haar partij wil de kwestie op de onderhandelingstafel van de federale begrotingsgesprekken leggen. "Als we een werkzaamheidsgraad van 80 procent zouden hebben, zou ons begrotingsprobleem opgelost zijn. Wie ziek is, is ziek. Maar we mogen niet tolereren dat mensen onterecht in een uitkering blijven hangen. Evenmin mogen we mensen met arbeidspotentieel zomaar opgeven", besluit Lanjri.