Wie in een ziekenhuis in België wordt opgenomen, heeft 30% meer kans om daar een infectie op te lopen dan in een gemiddeld ziekenhuis in Europa. Elk jaar kosten ziekenhuisinfecties 2.700 mensenlevens en 500 miljoen euro, waarvan de helft vermijdbaar is. Het is niet de eerste keer dat hierover de alarmklok wordt geluid.

In het federaal parlement riep patiëntenvereniging Sepsibel vorige week op tot dringende actie. België heeft een hardnekkig probleem met ziekenhuisinfecties. Wie hier gehospitaliseerd wordt, loopt 30% meer kans op een infectie dan in een gemiddeld Europees ziekenhuis. Kijken we naar onze buurlanden, dan oogt het plaatje nog minder fraai: de kans op een ziekenhuisinfectie ligt hier dubbel zo hoog als in Duitsland, en ook 23% hoger dan in Nederland en Frankrijk. 

Opvallend is ook dat we slechter scoren dan bij de vorige metingen in 2017 en 2011 (1).  De menselijke en maatschappelijke kost van ziekenhuisinfecties -vermijdbaar en onvermijdbaar samen- is enorm. Per jaar gaat het om 900.000 extra ziekenhuis(her)opnames, 2.700 overlijdens en ruim een half miljard euro aan extra gezondheidszorguitgaven. Daarnaast spelen ziekenhuisinfecties een sleutelrol in de opmars van antibioticaresistentie. Steeds vaker zijn bacteriën ongevoelig voor standaardantibiotica, waardoor infecties moeilijker of zelfs niet meer te behandelen zijn. Voor kwetsbare patiënten kan een op het eerste gezicht onschuldige infectie daardoor fataal worden. 

50% vermijdbaar

Confronterend: tot 50% van de ziekenhuisinfecties is te vermijden. Dat betekent dat we elk jaar ruim 1.350 mensenlevens kunnen redden en ruim 250 miljoen euro vrij kunnen maken. Middelen die we rechtstreeks kunnen investeren in de versterking van de verpleegkundige capaciteit in onze ziekenhuizen. Het aantal verpleegkundigen per patiënt is één van de belangrijkste factoren voor veilige zorg, en op dat vlak kan en moet België beter doen. Om beter te doen op het vlak van infectiepreventie in onze ziekenhuizen, is geen nieuw budget nodig. Wel heldere richtlijnen en procedures voor infectiepreventie, goede opleiding en ondersteuning van zorgpersoneel, en betrouwbare en actuele opvolging van de data. 

Infectioloog Erika Vlieghe stemde samen met een expertengroep op vraag van minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke eerder al enkele aanbevelingen op.

Om het thema hoger op de politieke agenda te krijgen, organiseerde Sepsibel een rondetafel in het federaal parlement, met de steun van Kathleen Depoorter (N-VA). Tijdens het event werd ook een online petitie gelanceerd - met inmiddels al meer dan 500 handtekenigen - voor meer patiëntveiligheid.  Hoewel er vorig jaar een nationaal plan is opgesteld, laat de uitvoering op zich wachten. Dat plan dringt er onder meer op aan om opleidingen te geven aan zorgkundigen over sepsis, waarschuwingssystemen te gebruiken om de aandoening op te sporen en Rapid Response Teams in te zetten in ziekenhuizen. 

Sepsibel is een patiëntenvereniging van en voor mensen die sepsis hebben doorgemaakt, een ernstig en potentieel levensbedreigend gevolg van een infectie, vaak opgelopen tijdens een ziekenhuisopname. Sepsibel ondersteunt lotgenoten en ijvert voor betere infectiepreventie. 

(1)    De data komen uit de point prevalence surveys uitgevoerd door Sciensano in 2011, 2017 en 2022.

Foto (c) Ines Dehandschutter / BeMedTech Septibel Cantilis

> "Dringend werk te maken van plan tegen stille killer sepsis"

> Nationaal sepsisplan: "Gebruik waarschuwingssystemen en leid zorgverleners op"