Er zal niet genoeg geld zijn voor alle uitbreidings- of bouwprojecten van ziekenhuizen in Wallonië, klinkt het in de wandelgangen. De banksector zegt dat het gedaan is met de ‘pret’. Sommige projecten zijn gewoon niet haalbaar.

Even wat context: het Waals Gewest werkt met twee bouwplannen voor ziekenhuizen: het plan 2019-2023 en het plan 2023-2028. De Waalse minister van Volksgezondheid, Yves Coppieters, wil geen commentaar geven op de alarmerende geruchten. Hij concentreert zich op 'het complexe en lokale dossier'.

Dat is niet onbelangrijk wegens de politieke spanningen die een stopzetting kan veroorzaken bij lokale en regionale verkozenen... en vooral de impact ervan op werkgelegenheid en aantrekkelijkheid van de structuren.

Rekening houden met keuzes federale overheid

In het Waalse parlement heeft de minister echter nooit onder stoelen of banken gestoken dat het dossier de afgelopen maanden complex was. Sinds september verkondigt hij de boodschap: “Minister Vandenbroucke overweegt een hervorming van het hele ziekenhuisecosysteem in België en dus ook in het Waalse Gewest, waardoor wij helaas te maken zullen krijgen met specifieke beperkingen die ons bouwplan nog zullen wijzigen.”

Als u tussen de regels door leest, begrijpt u al bepaalde elementen.

Herziening spreiding over grondgebied

Begin januari gaf de minister commentaar in een schriftelijke vraag aan het parlement: "Het lijdt geen twijfel dat er beslissingen moeten worden genomen die van invloed zullen zijn op de ruimtelijke ordening van het zorgaanbod. De ziekenhuizen dienen daarom te beschikken over een realistisch tijdschema om zich aan deze nieuwe ruimtelijke ordening aan te passen, maar ook over financiële steun voor de verandering, die vooral van de federale overheid moet komen."

"Het Waalse Gewest wil de ziekenhuizen ook steunen bij deze hervorming, enerzijds door hen de mogelijkheid te bieden om hun bouwplannen aan te passen aan het nieuwe landschap, en anderzijds door de planning van het aanbod op het grondgebied van Wallonië geleidelijk te verbeteren. Ik streef naar een verdeling van de ziekenhuisactiviteiten over het grondgebied door een regionale subprogrammering, zowel voor de toegang tot spoed als voor de programmeerbare “standaard”activiteiten en de referentiefuncties (hypergespecialiseerde zorg). Deze vorm van regionale subprogrammering moet een goede spreiding van het aanbod over het grondgebied garanderen, in samenhang met de organisatie van de eerstelijnszorg en met de voorzieningen voor en na ziekenhuisopnames. “

Overbelasting vermijden

Wat met de toekomstige bouwprojecten? ”Op termijn is het belangrijk om te beschikken over een volledig netwerk op het Waalse grondgebied, met als doel de opvangcapaciteit voor dagopnames en gestandaardiseerde zorg in elk zorggebied te ontwikkelen en toegang te bieden tot een algemeen ziekenhuis (volledige bedden) met een spoedeisende hulpafdeling en intensive care. "

De minister verbergt in zijn antwoord ook niet dat "het zaak is om een evenwicht te vinden tussen efficiëntie, met name schaalvoordelen, en veerkracht; er dient een einde te komen aan de redundantie, maar tegelijkertijd moeten ziekenhuizen een zekere flexibiliteit behouden om te kunnen inspelen op piekvragen, die zich in een steeds onzekerder wordend landschap steeds vaker zullen voordoen. “

Financieel evenwicht en universitaire ziekenhuizen

“Aandacht is nodig voor de gelijke toegang van Walen tot ziekenhuiszorg: er moet dus rekening worden gehouden met het vermogen van ziekenhuizen om financieel evenwicht te bereiken, ook in meer afgelegen gebieden.”

Ten slotte maakt minister Coppieters in zijn antwoord een belangrijk voorbehoud inzake de universitaire ziekenhuizen: “Om dit beleid tot een goed einde te brengen, moeten we zorgen voor een goede afstemming en bovendien rekening houden met de aanwezigheid op het Waalse grondgebied van de twee universitaire ziekenhuizen die onder de Franse Gemeenschap van België vallen.”