Spoedarts vernietigend voor grillen patiënte

In een open brief op Facebook laat dr. Kris Permentier, spoedarts in AZ Sint-Blasius Dendermonde, zijn ongenoegen blijken over het aanstellerige gedrag van een patiënte die meteen zorg eiste, maar eigenlijk niet op de Spoed thuishoorde.

De brief gaat als volgt:

Geachte mevrouw van 26 jaar,
Ik verneem dat je je druk maakte omdat je me zag rondlopen met een schotel eten in de hand. Je vond het klaarblijkelijk ‘schandalig’ dat jij nog niet behandeld was terwijl ik al zat te eten. Dat ik klaarblijkelijk mijn honger liet voorgaan op jouw aandoening. Dat ik niet de tijd nam om me met jou bezig te houden.
Je was waarschijnlijk wel uit het oog verloren dat het intussen halfdrie in de namiddag was. En inderdaad, jij kon niet weten dat ik op dat uur aan mijn middageten begon. Ik had misschien nog wat kunnen wachten en jou eerst behandelen. Maar jij kan natuurlijk niet weten dat ik nu al raprap om mijn eten ging, na sluitingsuur van het restaurant. Het was dàt of pas de eerste keer eten om 18u ’s avonds. Sorry.

Wat je ook absoluut niet kan weten is dat je je op de middag aanbood in het ziekenhuis, op de spoedopname. En, hoe raar het voor jou waarschijnlijk ook klinkt, op dat ogenblik zijn zowat alle artsen aan het eten, hetzij thuis, hetzij in het restaurant. Ik had je ondervraagd en onderzocht binnen de 10 minuten en je doorverwezen voor de beeldvorming. Maar jammer genoeg waren de collega’s van de beeldvorming op dat ogenblik gaan eten, buitenhuis. En ik was niet zeker over het beeld dat ik zag, dus, om jou het beste te behandelen, besloot ik advies aan te vragen bij de radiologen. Hun pauze duurt echter tot 14u (en langer), waardoor ook ik bleef wachten op een bevestiging van je diagnose. Je wou waarschijnlijk toch niet dat ik je met de verkeerde medicijnen naar huis stuurde? Om halfdrie, toen je me zag met mijn middageten, had ik echter nog steeds niets van de radiologen gehoord… Het spijt me.

Ik had tussen jouw consult en mijn middageten nog niet geluierd. Ik was reeds weg geweest met de MUG en had intussen nog een 6-tal andere patiënten gezien. Maar dat kan jij niet weten natuurlijk. We gaven je immers het comfort van de behandelingsruimte waar je je GSM moest opladen. En we lieten je ook buiten gaan roken. Gelieve mijn verontschuldigingen te aanvaarden dat ik me niet alleen enkel en alleen met jouw aandoening heb bezig gehouden. Ik zal in het vervolg veel dringender zaken laten vallen.

Want geef nu toe: op de middag toekomen op een spoedopname met een aandoening die al 3 weken bezig was. Dàt was écht wel urgent hé? Je had ongetwijfeld op die 3 weken nog niet de tijd gevonden om bijvoorbeeld bij je huisarts te gaan. Laat staan dat je eraan kon denken van bijvoorbeeld pijnstilling in te nemen. Mijn middageten, dàt was schandalig. Maar dat jij eigenlijk niets te zoeken had op spoedopname, daar had je waarschijnlijk nog niet aan gedacht…
Laat me toe U te zeggen, juffrouwtje: het zijn patiënten zoals U die de burnout-cijfers bij urgentieartsen de hoogte injagen. De outflow uit het beroep is momenteel groter dan de inflow, en de enkelingen die het dan toch blijven volhouden, worden alsmaar meer en meer geconfronteerd met patiënten zoals U.

Wel, ik geef U de raad vooral zo verder te doen. Binnenkort zijn er misschien helemaal geen urgentieartsen meer. En dan kan U erover klagen dat U te lang op Uw behandeling moet wachten. Niet omdat de urgentiearts zit te eten. Maar omdat je na 3 maanden wachten op de consultatie zal terecht kunnen. Voor je ongetwijfeld ‘urgente pathologie’.

De dokter kreeg een pak steunbetuigingen en zijn brief werd massaal gedeeld.

 
 
 

U wil op dit artikel reageren ?

Toegang tot alle functionaliteiten is gereserveerd voor professionele zorgverleners.

Indien u een professionele zorgverlener bent, dient u zich aan te melden of u gratis te registreren om volledige toegang te krijgen tot deze inhoud.
Indien (als patiënt) geïnteresseerd bent in gevalideerde medische informatie, kan u terecht op onze gezondheidswebsite www.vivagezond.be.
Bent u journalist of wenst u ons te informeren, schrijf ons dan op redactie@rmnet.be.

Laatste reacties

  • Geert DEBAKKER

    02 Januari 2018

    Geachte , beste collega,
    Jouw artikel is volledig terecht. Vaak genoeg zien we patiënten die eigenlijk niet thuishoren op de dienst spoedgevallen, met mineure klachten die het best via de huisarts worden gezien. Dit brengt inderdaad een vaak te hoge belasting met zich mee voor de spoedarts. Ik besef dat U een waarheidsgetrouw relaas van deze casus aanwendt om uw standpunt kracht bij te zetten. Toch kan ik als collega Radioloog niet anders dan reageren op deze casus. Ik vind het spijtig dat U daarbij toch de dienst Radiologie en de Radiologen in het algemeen in een wat negatief daglicht stelt. Dit kan misschien voor uw specifiek geval een waarheidsgetrouwe weergave zijn, maar is in elk geval niet de regel en niet zomaar te veralgemenen. Als Radioloog en radiologische dienst verzekeren we dag en nacht voor een continue permanentie waarbij patiënten door spoedgevallen verwezen met prioriteit worden behandeld en van verslaggeving worden voorzien. Bij het zien van ernstige afwijkingen wordt een rechtstreeks telefonisch contact met de spoedarts verzorgd ten einde een zo spoedig mogelijke adequate behandeling in te stellen. De cruciale rol van de Radioloog wordt vaak onderschat. Niet alleen overdag maar ook 's nachts staat hij (weliswaar met een beurtrol) klaar om op vraag van de verwijzende arts zijn deskundig verslag en advies te geven. Dat de radioloog hierbij wordt vermeld als zijnde een dienst waar ruime pauzes worden genomen zonder continuïteit in dienstverlening vind ik wat ongelukkig. Ik kan U verzekeren dat dit op onze dienst alvast niet het geval is en ben ervan overtuigd dat dit ook op de meerderheid van de Radiologische diensten niet het geval is maar een prima service wordt verleend.
    Met begrip en collegiale groeten,
    Geert Debakker AZ Delta Roeselare

  • Gaspard VAN HAVER

    29 December 2017

    Ik vind de actie van collega Kris Permentier, spoedarts in AZ Sint-Blasius van Dendermonde,zeer lovenswaardig.
    Ontelbare malen heb ik als spoedarts meegemaakt dat een patiënt de spoed volledig ten onrechte raadpleegde.
    Wanneer ik op een beleefde manier de patiënt daarop attendeerde kreeg ik vaak de meest kwetsende en denigrerende reacties naar mijn hoofd geslingerd.

  • Gülseren Unal

    26 December 2017

    Helemaal eens hoe U de zaken verwoord heeft. Mensen mogen ook iets vriendelijk en begrip voller zijn naar elkaar toe. We leven in een van de rijkste landen. Hebben eten en te drinken en een bed om te slapen. We hebben een van de beste toegankelijke gezondheidszorg. Laten we aub ook begrip hebben voor de werk van artsen. het is niet zo'n makkelijke job als de meeste denken. GU

  • Johan VAN GOETHEM

    22 December 2017

    Deze arts vraagt respect maar kan zelf blijkbaar weinig respect opbrengen voor de radiologen.

  • Caroline DEJONCKHEERE

    22 December 2017

    Beste Collega,
    Ik steun je met je duidelijke brief, die ik zeer goed begrijp daar ikzelf reeds 23 jaar intensief ervaring heb met patiënten. Ik weet hoe je je als dokter soms kunt wegcijferen voor je patiënten. Gelukkig zijn veel patiënten daar wel dankbaar voor, daar ben ik zeker van.
    Hou moed!
    Dr. Caroline Dejonckheere, psychiater.

  • Wim VANHECKE

    22 December 2017

    ik lees in dit artikel eerder een sneer naar de radiologen....een blijvende frustratie van de spoedartsen, wachten op het verslag van de radioloog...

  • Guy DECLERCQ

    22 December 2017

    Volledig akkoord met U collega . Het wordt dringend dat ziekenhuisdirecties dat probleem aanpakken anders gaan echte urgenties mislopen

  • Peter VERCAEREN

    22 December 2017

    Proficiat Kris ! Jij durft het tenminste zeggen. Als ik hier druk doet het daar pijn, en ik wil nu onderzocht worden, zegt de patiënt, die natuurlijk zijn patientenrechten heef, en kent. Ik wil nu onderzocht worden, het is dringend want het past mij nu. En ik krijg toch alles terug van de ziekenkas dokter ? We worden als arts meer en meer een pionnetje in de maatschappij die door wie het wil een stap naar voor of achter kan geplaatst worden. Alle respect voor rechten van deze patiënt, maar hebben we als arts nog enig recht, laat staan respect tov dit soort patiënten, die, sterk gestimuleerd door overheid en mutualiteiten, zelfs gaan bepalen wat wij nog verdienen met ons beroep ? Slikken of verdrinken, of zoals zovelen mondje toe ?

  • Kristin VAN NIEUWENHOVE

    22 December 2017

    De verantwoordelijkheid moet niet alleen bij de patiënten worden gelegd. Maar de ziekenhuizen zelf kunnen ook maatregelen nemen om dergelijke patiënten met niet-urgente pathologie niet op hun urgentiedienst toe te laten. Maar dat zijn dan weer minder imkomsten zeker?

  • Rudi Vossaert

    22 December 2017

    herkenbaar en op zichzelf correct (ben zelf ook nog af en toe spoedarts), maar
    - gigantisch veel onvrede bij patiënten kan opgelost worden middels communicatie , mede delen van te verwachten wachttijden, mede delen waarop of op wie men wacht... ; communicatie kan heel veel begrip opbouwen bij de patiënt !
    - men moet, ook in de gezondheidszorg , begrijpen dat de maatschappij veranderd is. de patiënt is een cliënt / consument geworden , die op eender welk ogenblik van de dag en nacht, eender welke service of produkt kan bekomen. het mag dan niet langer vreemd lijken dat er eender wanneer aanmeldingen zijn hetzij op de spoed, hetzij op de huisartsenwachtpost van zaken die een minder dringend karakter hebben. als reeds wat oudere arts hoor ik reeds enkele decennia veel gepalaver over responsabilisering van de patiënt... maar we geraken steeds verder van het doel verwijderd. het zou derhalve wellicht beter zijn en minder ergernis opwekken als we met deze nieuwe realiteiten zouden leren leven en hiermee gepast, correct duidend maar toch patiëntvriendelijk omgaan.
    rudi vossaert